Bez smaku, ale z zapachem…

Życie straciło (na chwilę) smak, ale wciąż czuję jego zapach…

Siedzę w restauracji nad talerzem farfalle zapiekanym z kurczakiem i warzywami- bezmyślnie wkładam porcję do ust i powoli przeżuwam. Po dwóch, trzech kęsach opieram głowę na ręce i robię przerwę. W pewnej chwili zauważam wpatrzony we mnie wzrok kobiety siedzącej naprzeciwko, choć bokiem, więc odwróconej w moją stronę. Nagle słyszę: nie smakuje pani? Nie, smaczne, tylko nie mam dziś apetytu. I przepraszam, że swoim zachowaniem zniechęcam do złożenia zamówienia…

Od rana mam żołądek w gardle, a serce ściśnięte szponami strachu.  Nigdy w życiu tak się nie stresowałam przed jazdą do szpitala, jak dziś. Miałam trzy komisje onkologiczne, ale to wynik dzisiejszej dotyczącej Mam, tak naprawdę mnie paraliżował. Zanim dotarłam, było już po wszystkim. Czekaliśmy na wypis, ale to kartka z terminem przyjęcie na chemioterapię, doszczętnie rozwaliła mój system odpornościowy. Poleciały łzy. Na sali z Mam leżała lekarka- z dużym poczuciem humoru i ogromnym pokładem życzliwości. Sama chora (na szczęście raka wykluczyli, ale szukają, co tym płucom dolega), więc wie i rozumie, że przez leki mam oczy wiecznie w mokrym miejscu i czy chcę, czy nie, to płynie z nich fontanna, nawet jak już zaczynam się śmiać. Też tak ma. Ale i tak wszystkie trzy- wraz z Mam- więcej się śmiałyśmy w głos bez łez, kiedy przychodziłam w odwiedziny i rozprawiałyśmy o wszystkim byle nie o świętach i raku. Bo Mam wciąż żartuje, nawet podczas badania z rurą w płucach gadała sobie z lekarzem, oglądając obraz na monitorze (normalnie bohaterka, bo ja w czasie tego badania, nie widziałam nic, wierzgając i co chwilę umierając z powodu uduszenia),  twierdząc, że ten jej rak, to całkiem ładny, taki okrąglutki. Pan doktor stwierdził, że jeszcze takiej pacjentki to nie miał… i się roześmiał 😉

Wyników wciąż nie ma, więc choć opieka profesjonalna, to termin leczenia wyznaczony za miesiąc (oddział piętro wyżej), bo muszą wiedzieć czym i jak leczyć. Z biopsji wyszło, że komórek nie ma, a to niemożliwe…  Mama zakomunikowała, że postara się dożyć. Najważniejsze, że termin ustalony, a jak będzie wynik, to lekarka z oddziału zadzwoni. Ta lekarka była z Mam na komisji, co mnie pozytywnie zaskoczyło.

Mam jest coraz słabsza, ale gdy tylko przekroczyła próg mieszkania, to odżyła. Nie jakoś spektakularnie, ale jednak. Wracam do siebie, zostawiam ją  pod opieką Taty i Miśka. Zabroniłam samej wychodzić, bo czas przedświąteczny to wszędzie tłumy, kolejki… a ona silniejsza nie będzie. W końcu mogliśmy ustalić logistykę Świąt. W mieszkaniu już czuć zapach świerku, bo zakupiłam pięknie wystrojoną niedużą choinkę  i postawiłam na ławie, na której widok Mam się uśmiechnęła cała sobą. Do naszego domu kupiłam podobną, ale na wysokim pieńku i gołą, ale dziś jednak zdecydowałam, żeby mi ją wystroili w kwiaciarni (tam czeka na odbiór od poniedziałku). No to drzewko i uszka już są. I opłatek. I sianko. Prezenty też. Dziś zamówiłam ostatni. Zakładam, że z mojej wsi już nie będę musiała jechać po żadne zakupy. Chyba że ktoś mnie końmi wyciągnie… 😉

Stęskniłam się już za moimi szkrabami. Pańcio nagrywa filmiki z Zońcią w roli głównej, więc w chwilach, kiedy smutek mnie dopada, to sobie włączam. Jeden z nich (z kąpieli) rozbawia mnie do łez. I nie tylko mnie 😀

 

 

22 myśli na temat “Bez smaku, ale z zapachem…

  1. Za duzo masz smutkow, wspolczuje Tobie i Mamie, podziwiam tez, dobrze jest umiec tak jak Twoja Mama podchodzic do choroby z poczuciem humoru i zartowac.
    Bardzo lubie zapach wszelkich iglakow w domu, kupilam bukiet galazek i wystroilam w zlote serca.

    Polubienie

    1. Uśmiech i żart trzyma nas w pionie. Najbardziej doskwiera fizyczna niemoc, bo to bardzo ogranicza, a tyle by chciało się robić. Jeszcze.
      Ja tez poprosiłam, żeby udekorowano na biało i złoto. Doszłam do wniosku, że w domu mam ozdoby większych gabarytów, a to specyficzna choinka i lepiej umocuje je profesjonalistka 😉Jeszcze jej nie widziałam, bo dopiero powoli zbieram się do powrotu do domu. Och, a zapach igliwia jest cudowny, szczególnie w tym szczególnym czasie…

      Polubienie

  2. Mój znajomy doktor twierdzi, że odpowiedni stosunek do choroby to połowa sukcesu. Druga połowa to medycyna. Bardzo, bardzo mocno Was przytulam i trzymam kciuki za wszystkie Wasze uśmiechy, śmiechy i żarty! Oby ich było jak najwięcej!😘😘😘

    Polubienie

  3. Wiesz że sercem trzymam kciuki za Twoje wyniki i wierzę że będzie dobrze…Ale gdy czytam takie smutne wieści, o strachu itp to i mnie jeszcze większa chandra dopada…Choć i tak mam już sporą… Masz się trzymać dzielnie, zero lęku tylko uśmiech na twarzy i odwaga w sercu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Polubienie

  4. Kochana
    Weszłam dziś na blogi, bo mi Was brakuje, tak po prostu i to któryś z kolei ze smuteczkiem w roli głównej.
    Będzie dobrze, trzeba wierzyć. Mama tryska humorem, a to ważne.
    Święta, to magiczny czas, rodzinny, pełen miłości, ciepła, nadziei.
    Pozdrawiam cieplutko, przytulam, zdróweczka po 100-kroć dla Was wszystkich:)

    Polubienie

  5. Przykro mi, ze tyle Was spotyka!
    Wiem jednak, że w całej tej sytuacji potraficie się jakoś odnaleźć! Trzymam za Was obie mocno kciuki!
    Liczę, że magia świąt zadziała i choć te kilka dni będzie spokojnych i beztroskich! :*

    Polubienie

Odpowiedz na roksanna Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s