Finansowe bezpieczeństwo…

Są osoby, których pewien rodzaj kłopotów nie omija w życiu- na własne życzenie. Mimo wyciągnięcia słusznych wniosków, dotkliwej nauczki, kolejny raz popełniają te same błędy. Pomimo, że dość dobrze radzą sobie w innych sprawach, ogarniają życie, to jest sfera, w której zwyczajnie sobie nie radzą. Bo nie chcą. To pewien rodzaj ucieczki.

Znam taką osobę, która wciąż wpada w kłopoty finansowe- na własne życzenie. A to nie otworzy urzędowego pisma, nie wymówi na czas abonamentu lub lokalu, który przestała użytkować, nie zapłaci na czas za jakieś media, nie sprawdzi obowiązujących przepisów…mogłabym tak wyliczać…I komornik siedzi na pensji. A mogłaby tego uniknąć. Co wyjdzie z jakiegoś dołka, to w kolejny wpada. Odhaczy jedną sprawę, to za chwilę kolejna czeka. I koło się zamyka. Ciężko wyjść na prostą. Na szczęście ma możliwość dobrego zarobku, ale kosztem czasu i własnego zdrowia. Bo w pewnym wieku praca od rana do późnego wieczora, nawet jeśli nie jest fizyczna, to ma wpływ na zdrowie człowieka. Każdy potrzebuje regeneracji organizmu. Ale przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa, również tego finansowego.

Dla mnie wszelkie należności, zobowiązania, płatności, czyli rachunki są na pierwszym miejscu w budżecie domowym. W terminie. To daje mi świadomość bezpieczeństwa. Nie mogłabym kupować (nie)zbędnych rzeczy, wiedząc, że z czymś tam zalegam…Taką mam naturę. Niektórzy mają inną. Znam inny przykład, gdzie małżeństwo miało podzielone wydatki i, kiedy ona zaczęła mniej  zarabiać ( niestała miesięczna pensja), a wydawać na siebie nie chciała przestać, to nie płaciła czynszu za mieszkanie- dług kilka tysięcy. Gdy się wydało, to mąż przejął wszelkie zobowiązania i płatności, a ona z ulgą odetchnęła- ma teraz pewną kwotę i nią się rządzi. Nie musi myśleć o rachunkach.

Mam też koleżankę, która po rozstaniu z mężem została właściwie bez niczego. Nie licząc wspólnego kredytu na dom. Nie pracowała na umowę, trudniła się jakąś tam odsprzedażą pewnych środków- coś w tym stylu. W każdym razie  nie da się z tego utrzymać, nawet jednej osobie. Wymyśliła pieczenie, lepienie, gotowanie pod zamówienie. Na czarno, bo jak mówi, gdyby przyszło jej płacić wszystkie zobowiązania należne z działalności gospodarczej, to nie wyszłaby na swoje. Na pytanie o emeryturę, wzrusza ramionami i mówi, że sama musi zarobić na swoją starość. Oby zdrowie było! I wiecie co, nie dziwię się, bo w naszym kraju nie ma żadnej stabilizacji i nie wiadomo co rząd wymyśli, kolejne też. Z drugiej strony, ja bym tak nie potrafiła. Może to złudne poczucie, ale wydaje mi się, że nawet najniższa kwota z ZUS daje poczucie pewnej stabilizacji.

Mówi się, że pieniądze szczęścia nie dają. To tylko słowa. Bo to nie pieniędzy wina, że ludzie pod ich wpływem się zmieniają i robią różne mniej lub bardziej głupie rzeczy. Często bywa tak, że to  osoby z otoczenia  zmieniają swój stosunek do  kogoś im bliskiego, znanego, gdy ten osiąga finansowy sukces.

Pieniądze dają poczucie bezpieczeństwa, a bez tego trudno być szczęśliwym. Kwestia jest tylko w indywidualności wymagań co do  materialnej sfery życia. A i samo życie potrafi te wymagania skorygować, bo nagle  się okazuje, że coś( czas, pasja), ktoś jest ważniejszy niż  np. nowszy model auta… Jednak kiedy brakuje pieniędzy na podstawowe produkty, opłaty, leki, gdy każdy dzień zatruwa myśl jak go przeżyć, gdy trzeba prosić różne instytucje o pomoc, bliskich, rodzinę, to człowiek może czuć się społecznym wyrzutkiem, nieudacznikiem, człowiekiem nieszczęśliwym. Poczucie własnej wartości spada. Dlatego, i nic tego nie zmieni, pieniądze są ważne w naszym życiu. A co za tym idzie praca i godne jej wynagrodzenie!

Misiek właśnie założył firmę- jednoosobową. Skorzysta z dwuletniego okresu płacenia niższego ZUS-u. Mam nadzieję, że ogarnie wszystkie zobowiązania. Pieniędzmi  umie rozsądnie gospodarować-  był zawsze naszym domowym bankiem 😉

Tuśka zaś złożyła wypowiedzenie. Powodów jest kilka. Nie jestem przekonana o słuszności jej decyzji, przynajmniej nie w tym czasie. Mam nadzieję, że nie wpadnie na pomysł jakiegoś własnego biznesu. Wystarczy, że jej połówek pracuje na swoim, rodzice, dziadek a teraz brat…Ma przykłady ile to czasu i pracy kosztuje. Że nie jest to praca od do. I trzeba się pilnować na każdym kroku…

Wyższa instancja po odwołaniu się do niej, naszą sprawę właśnie  cofnęła z powrotem do US. Wytykając urzędowi błędy. Co dalej? Nie wiem. Zobaczymy. Albo ugoda, albo sąd. Czekamy na ruch US. W maju mnie trzy lata…

***

Słoneczko wyszło i pięknie świeci od rana 🙂 W końcu chmury zniknęły! Niebo może pysznić się cudnym błękitem!

Niestety, chmury nadciągają nad tymi, co lubią czytać i kupują książki. Szykuje się ustawa o ujednoliceniu ceny książek, która obowiązywałaby przez rok. Osobiście kupuję od 4-6 miesięcznie, w necie, za zawsze niższą cenę, niż ta wydrukowana na okładce. Obniżka w zależności od tytułu jest spora, bo od 15-45% i dotyczy również nowości. Ja na pewno nie zrezygnuje z zakupu książek, ale biorąc pod uwagę, że czytelnictwo w naszym kraju jest bardzo niskie, to ujednolicenie cen, zapewne powstrzyma wielu od ich zakupu.

14 myśli na temat “Finansowe bezpieczeństwo…

  1. o to mam dkladnie tak samo jak Ty- najpierw wszelkie zobowiazania, potem inne rzeczy- zawsze w dokladnie takiej kolejnosci i nie ma zmiłuj.

    czytalam o tym pomysle z ksiazkami, aż trudno go skomentowac tak naprawde;/ absurd absurd pogania

    Polubienie

    1. W papiórach mam artystyczny bałagan, ale wiem, co i kiedy! Bywa, że mi dzień umknie, ale żebym świadomie czegoś nie zapłaciła, o nie! Choć był taki czas, że niektóre płatności z poślizgiem były robione, i wtedy już źle się z tym czułam. Zachwiało się moje poczucie bezpieczeństwa.

      Mam nadzieję, że pomysłu nie zrealizują!

      Polubienie

  2. Też znam takie osoby i zupełnie nie mogę zrozumie ich postępowania. Nie odebranie dokumentu z wezwaniem do zapłaty, nie upewnienie się co do szczegółów rozwiązania umowy , nie zapłacenie raty nie spowoduje,że problem zniknie, przestanie istnieć…a potem wpada się w spiralę długów, której można byłoby uniknąć.

    Co do szczęścia i nieszczęścia z powodu pieniędzy już się wypowiedziałam. Nadal uważam, że jeśli Ktoś bardzo chce to znajdzie sposób na rozwiązanie swoich problemów i opłacenie długów, choć zgadzam się z tym, że mimo wielu ofert na rynku pracy pensje są bardzo niskie i to zniechęca niektórych, którzy być może wybierają codzienny strach o byt niż pracę za takie pieniądze.

    Polubienie

    1. Tak jak napisałam, jest to pewien rodzaj ucieczki, choćby na moment. Tu psycholog by się przydał. Choć i szewc czasem chodzi bez butów 😉

      Bo to prawda, że najczęściej mamy los we własnych rękach.Tylko niektórych takie sytuacje mobilizują do działania, a niektórych paraliżują, a jeszcze inni wolą wyciągnąć rękę po pomoc, a inni tej pomocy naprawdę potrzebują, bo zdrowie im uniemożliwia podjęcie pracy. Co człowiek to inna historia.

      Polubienie

  3. z tą pracą na etat to jest bardzo różnie, przez wiele lat miałam a to umowy o dzieło, a to dg, a to pracowałam na czarno bo koszty zatrudnienia są ogromne i teraz mam umowę o pracę ale ..pracuję po 9 godzin a umowę mam na pół etatu 😦

    Polubienie

    1. Dlatego, gdy ma się pełen etat i nie najniższą krajową w administracji państwowej, to się pochopnie nie rezygnuje-to odnośnie Tuśki.
      hmm…Koszty zatrudnienia są i owszem duże, ale czegoś nie rozumiem, bo te koszty są odliczane, owszem nie 1:1, ale jednak…Mam nadzieję, że choć płacą Ci za cały etat i nadgodziny. Czy ja się mylę, że zatrudnia Cię firma zewnętrzna a nie szkoła? Bo wtedy wszystko jasne, niestety…

      Polubienie

  4. Ja mam przykład takiej osoby w rodzinie, jak wiesz 🙂
    A co do jednolitej ceny książki, małym księgarniom tym nie pomogą, a czytelników mówiąc brzydko udupią. Autorów też, bo nakłady będą niższe, wydawcy ostrożniejsi, sprzedaż niższa 🙂 Będzie za to większe piractwo na chomikach 🙂 Ściskam!

    Polubienie

  5. no cóż ja mogę powiedzieć? – Każdy tak kraje, jak mu materiału staje. Tylko, że jednemu wystarczy kretonik, a inny chce przynajmniej z tafty, byle tylko błyszczeć na firmamencie, a to w niedługim czasie odbija się czkawką. Ile ludzi, tyle „sposobów na życie”. Pozdrawiam wiosennie. U nas też słonko wylazło zza chmur leniwie.

    Polubienie

    1. To prawda. Choć gdyby wszyscy kroili tak,żeby tego materiału starczyło, to nie mieli by zadłużeń. No i przydział materiału czasem bywa niewystarczający, żeby przykryć „nagość”, a wtedy to już inna inszość…
      Uściski 🙂

      Polubienie

Odpowiedz na ~kobieta w sukience Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s