Wieczór z fotografią w tle…

    Spotkanie było zaplanowane, ot sympatyczny  wieczór u przyjaciół. We czwórkę przy dobrym jedzeniu,  panie  przy winie, panowie przy mocniejszych trunkach.  Znamy się już  tyle lat, a nasza babska  przyjaźń trwa  od pierwszej klasy szkoły podstawowej. Jesteśmy jak siostry, wiele nas łączy…Mnóstwo  wspólnych wspomnień zawartych  również na starych  już fotografiach. Mąż Przyjaciółki zrobił nam nie lada frajdę, gdy na dużym  ekranie przypomniał dawne momenty naszego życia.

Nasz wspólny czas zatrzymany  na biało-czarnych i kolorowych kliszach teraz został  zgrany na płytę CD. Z ekranu spoglądały na nas dwie młode, roześmiane dziewczyny. Wyższa,  piękna, zgrabna,  czarnowłosa  z zalotnym spojrzeniem i niższa  uśmiechnięta,  która na głowie  w tamtym czasie   miała   wypróbowane chyba wszystkie  fryzury 😉 Zawsze blisko siebie, czasem identycznie ubrane i uczesane 😉  Kilku zdjęć   w ogóle  nie pamiętałam, niektóre widziałam po raz pierwszy,a liczne  sama posiadam w swoim albumie.  Każde wywołało nasz komentarz i lawinę śmiechu, ale też i wzruszenie.  W tych wspomnieniach uczestniczył tez mąż Przyjaciółki, bo dołączył już do nas na początku szkoły średniej. I to jego ręką, starym dobrym aparatem były robione te zdjęcia. Większość z nich   sam wywoływał w ciemni.   Do dziś pamiętam smak, chyba wywoływacza , a może utrwalacza , który smakował jak ziemne orzeszki 😉 Dzięki niemu nasza młodość została  zatrzymana  na wielu fotografiach. Z sentymentem i z uśmiechem wspominałyśmy w ten sposób utrwalone  tamte chwile, zdarzenia i różne okoliczności.

 Nie tylko my byłyśmy młode, ale inni również.  Zdjęcia nie tylko przypomniały nam jak same wyglądałyśmy , ale jak wyglądało też nasze otoczenie i  jak wiele się zmieniło. Bo zmieniły się nie tylko miejsca, ale też ludzie wokół nas. Choć tu muszę przyznać ,ze z wieloma osobami wciąż utrzymujemy kontakty.  Dziś, gdy królują aparaty cyfrowe , gdy możemy zdjęcie robić nawet telefonem i od razu widzieć jak ono wyszło, nie ma żadnego problemu by utrwalić każda dla nas ważną chwilę. Kiedyś to był luksus.  I  niezapomniane wrażenie  gdy z niecierpliwością czekało się by w końcu wziąć do ręki i obejrzeć zatrzymany czas.  Czasem klisze do wywołania czekały kilka tygodni a nawet miesięcy. Dziś gdy mamy możliwość pstryknięcia prawie nieograniczonej ilości zdjęć i natychmiastowy ich podgląd , ba nawet retusz, to myślę ,ze nie wywołują już takiego dreszczyku emocji jak kiedyś.  Zresztą one pokazują naszą rzeczywistość, a te stare sprzed kilku, kilkunastu , nawet kilkudziesięciu już lat przypominają jacy byliśmy… Młodzi i w tej młodości naiwni i beztroscy 🙂  

Jedno jest pewne: nieważne czy to na ekranie czy na papierze są utrwalane nasze wspomnienia. Ważne ,że w każdej  chwili możemy po nie sięgnąć i  wciąż na nie żywo reagować. Bo gdy wzruszają, rozśmieszają, czasem zasmucą , ale wywołują  mnóstwo emocji, to znaczy ,że fajnie przeżyliśmy ten wspólny czas.

Takich  właśnie wspomnień wszystkim życzę…

 

 

      Dziś znowu pędzę do Dużego Miasta na spotkanie, tym razem w szerszym gronie , bo imieninowo 🙂 To już trzeci raz pokonuję te same kilometry w tym tygodniu. Jestem zmęczona porządkami ( remont dobiega końca) i  moje kości domagają się spoczynku na kanapie i nicnierobieniu. Ale właśnie po to by mieć co wspominać zbieram się w sobie i jadę  cieszyć się towarzystwem.  Bo nawet najpiękniejszy widok nie cieszy nas, gdy nie mamy go z kim podziwiać, najlepsze jedzenie spożywane w samotności też nie smakuje tak, jak zwykły hot dog zjedzony w sympatycznym gronie, a bukiet wina dopiero z przyjaciółmi tak naprawdę rozkwita…

 

U mnie na wsi już wiosna :))))) Cieplejszy wieje wiatr i wszystkie takie tam 😉 do szczęścia brakuje może 2 lub 3 stopnie, ale i tak jest cudnie 🙂

Reklamy

22 myśli na temat “Wieczór z fotografią w tle…

  1. Ja też mam masę takich zdjęć, choć tych współczesnych to chyba jeszcze więcej. Nam nie przeszkadza forma, tak jak napisałaś, to nieważne, czy na papierze, czy na CD. Ważne, że są to nasze wspomnienia. Często siadamy z Miśkiem i oglądamy nasze życie, a jest co oglądać. I tak, jak napisałaś, najważniejsi są ludzie, z którymi się można śmiać, cieszyć, żyć. 🙂

    Polubienie

    1. Pięknie mieć wspomnienia, a wspólne mieć to jeszcze cudniej. Zycie można różnie przeżyć, ale ważne by mieć je z kim przeżywać. A takie chwile gdy razem we dwoje lub w szerszym gronie po raz kolehny przypomina sie jak kiedyś było sa fantastyczne 🙂

      Polubienie

  2. Pobudzilas moje wspomnienia .Na mysl o tych czarno-bialych fotografiach staje sie sentymentalna.To wspaniale,ze spotykacie sie wciaz.Coz,przyjazn jest najwiekszym skarbem ,ktory warto pielegnowac.Milutko pozdrawiam.

    Polubienie

  3. To naprawde fantastycznie tak sie przyjażnic od lat….ja tez mam taka przyjaciólke od podstawówki i spotykamy się i jest super….a swojja droga zmecznie wiosenne daje sie we znaki….ale jest wreszcie wiosna…usciski

    Polubienie

    1. Ja też jeszcze nie na pełnych obrotach, ogolnie nie mam sił co kiedyś ,a le oprocz tego pewnie jeszcze to zapalenie oskrzeli daje o sobie znać…no i w ogóle przemęczenie remontem, więc czekam na ten wiosenny zastrzyk energii 🙂

      Polubienie

  4. To prawda, kiedyś robienie zdjęć miało całą otoczkę 🙂 teraz jest zupełmnie inaczej i zdecydowanie straciły swoją magię 🙂 To nie to samo, keidy ogląda się zdjęcia na ekranie 🙂 Ale nie powiem, to czekanie było denerwujące – czekało się i człowiek się denerwował jak wyszedł a potem jakie rozczarowanie, keidy usmiech krzywy :))

    Polubienie

    1. Po latach nabiera się dystansu nawet do zrobionego zeza i smiesznej miny 😉 a ile przy tym śmiechu . teraz gdy w aparacie jest opcja -„kosza” takich niespodzianek juz nie ma , kiedys wyrzucić nawet „nieduane ” zdjęcie było po prostu szkoda 😉

      Polubienie

  5. Uświadomiłam sobie właśnie jak wielu Twoich postów ostatnich nie przeczytałam… wiesz, że nadrobię…Uwielbiam czarno-białe zdjęcia. Długo w dowodzie takie miałam chociaż już „obowiązywały” kolorowe. Pamiętam jak uprosiłam urzędnika, by przyjął maturalne, bo podobałam się sobie na nim, a było już mocno nieaktualne.

    Polubienie

    1. Dla mnie czarno- białe fotografie są bardziej wyraziste , bardziej rzeczywiste , nie wiem takie mam wrażenie. Paradoksalnie do Twojej opowieści teraz daje sie kolorowe zdjęcie do dowodu a i tak na nim jest sie w kolorze bielii czerni 😉

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s